ไม่ได้จับกล้องถ่ายรูปถ่ายอะไรเป็นชิ้นเป็นอันตั้งแต่กลับมาจากภูเก็ตปลายมีนาฯนู่นแน่ะ แถมยังมาป่วยยาวเป็นเดือนๆอีก แต่ตอนนี้ก็เริ่มหายดีแล้ว เลยมีอารมณ์อยากจับกล้องมาแช๊ะๆอะไรกับเขาบ้าง ประจวบเหมาะวันนี้มีเพื่อนมาเรียนทำขนมเบื้องญวณสูตรคุณยายที่บ้าน เลยได้โอกาสถ่ายเก็บไว้ซะเลย

อ้อ... แต่ทั้งนี้ไม่ได้จะมาสอนวิธีถ่ายรูปอย่างคนป่วย (สอนเพื่อ?) หรือวิธีทำขนมเบื้องแต่อย่างใด (ไม่ได้หวงวิชา... แค่ไม่ใช่บลอคทำกับข้าว) ก็แค่อยากบันทึกภาพของคนมือสั่นขนมเบื้องญวณเหลืองกรอบไว้ให้ได้ดูกันเพลินๆ

เล็ทส์ เก็ต สะตาร์ทโตะ

.

.

.

โชว์ไส้

เชิญติชมได้ตามสะดวก ฉันก็ไม่ใช่มืออาชีพมาจากไหน (ภาพมันก็ฟ้องอยู่) ทำไปเพราะใจร๊ากกก